Ze bestaan, sprookjes.  Vooral in de landen waar ik nu rondreis: Turkije, Griekenland en Italie. Ik ben in internationaal gezelschap, Amerikanen, Britten, Zuid-Afrikanen.
Als ik vertel dat ik uit Nederland kom, reageert een Turkse 20 jarige studente medicijen als volgt: ‘ Als ik klaar ben met mn studie ga ik meteen naar Nederland, daar is het veel beter geregeld.’ Een ander meisje vertelt me dat ze weet dat je in Nederland 1300 euro per maand kunt krijgen en er niet voor hoeft te werken. Ik probeer iets over de realiteit te vertellen, maar ze luisteren niet. Net als mijn Zuid-Afrikaanse familie die niet wilde geloven dat er mensen op straat worden doodgeschoten in Nederland en dat er koper van de treinleidingen wordt gejat.’ In Nederland is geen criminaliteit,’ wisten ze dan. Sprookjes dus, niets tegen in te brengen.
We lopen onder leiding van een Turkse gids door Asiatisch Istanbul. Een Amerikaan zegt zeker te zijn dat Turkije lid is van Europa. De gids zegt dat ze dat al 40 jaar willen, maar dat het niet lukt, terwijl ze toch een democratie zijn. Vraagt een Zuid Afrikaan: ‘En hoe zit het dan met de burgemeester van Istanbul, meneer Imamoglu, die gevangen zit omdat hij de grootste tegenstander van Erdogan is en te gevaarlijk voor hem is bij de komende verkiezingen?’ ‘ Weten jullie dat?!’ Reageert de gids verbijsterd, ik dacht dat alleen Turken dat wisten’….
Sprookjes bestaan overal.
Sywert van Lynden is aan de schandpaal genageld omdat hij een paar miljoen van de Overheid had gejat. Terecht. Maar nu blijken er mensen honderden miljoenen aan asielzoekers te verdienen. En dat wordt niet uitgezocht? Bemiddelaars die met 1 telefoontje hotelkamers vinden om asielzoekers onder te brengen. Ik weet uit betrouwbare bron  dat het  opvangen van asielzoekers sowieso een lucratieve business is. Hoezo helpen ze zielige mensen? Ze helpen voornamelijk hun eigen portemonnee.
De meeste sprookjes eindigen met: en ze leefden nog lang en gelukkig, maar
een ding is zeker: die pot met geld van ons land is niet onuitputtelijk, de AOW wordt nu al bijna onbetaalbaar en met het vertellen van dit soort sprookjes blijft er gewoon niks over.
Dus dan gaat het volgende sprookje zo: ‘Er was eens een heel rijk land, dat zich aan alle kanten liet bestelen en besodemieteren……’
Helaas kan het bijna niet anders dan

Leuk als je deelt!