Eergisteren keek ik naar Nieuwsuur waarin verslagen te zien waren van het werk van een vrouwelijke boa, een vrouwelijke verzorgende en een mannelijke trambestuurder. Eigenlijk wilde ik onmiddellijk weg uit dit land. Verschrikkelijk, mensen die zich inzetten voor anderen en als dank de hele dag agressie en narigheid over zich heen krijgen. Ik was ontroerd door de vrouwelijke verzorgende, die zich min of meer excuseerde voor het feit dat niet iedereen stante pede geholpen kon worden vanwege corona. ‘En de mensen willen dat wel, ‘zei ze, ’ze willen alsmaar nu, direct, geholpen worden.’

Altijd worden bij zo’n onderwerp dan gedragsdeskundigen ingehuurd, die vertellen dat de agressie in Nederland inderdaad dubbel zo erg is als in de ons omringende landen. Dat zal, maar wat is de oorzaak en wat doen we eraan?

Ik kan niet anders dan constateren dat Nederlanders extreem ongeduldig zijn geworden.

Niet wachten, hoezo? Niemand heeft meer geleerd dat er ook nog andere mensen op de wereld zijn. Onze generatie werd geboren toen er 9 miljoen Nederlanders waren. Toen was het normaal dat je rekening hield met een ander. Nu zijn er 17 miljoen Nederlanders en niemand wil meer met een ander te maken hebben. Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken.

Wat zou het fijn zijn als er weer wat discipline terugkwam. De discipline van het rekening houden met een ander, de discipline van afspraken houden, de discipline van jezelf in de hand houden en je niet maar gewoon laten gaan ten koste van die ander.

Helaas krijgen we ook van bovenaf slechte voorbeelden.

Het OMT is er om de regering te adviseren in deze corona- tijden. De minister-president geeft een persconferentie over de nieuwe maatregelen en een OMT-lid voelt zich genoodzaakt te vertellen dat hij/zij vond dat de restaurants open konden blijven. Is dit de bekende zucht naar 5 minutes of Fame? Kijk, ik vind het vreselijk dat de restaurants dicht zijn, wat mij betreft gaan ze vandaag nog open. Maar waarom moet zo’n OMT-er zo uit de pas lopen? Nu was er gisteren een kort geding van de restauranthouders. Ik zou dat ook hebben gedaan als ik restauranthouder was. Maar waar is de discipline in het OMT? Waarom naar buiten komen met allemaal verschillende meningen, wat hebben wij daaraan, het zaait alleen nog maar meer verwarring. Een collega bij het mediaforum snauwde me toe dat een schakering van meningen toch mooi was. Ja, als het geen coronatijd is. Discussies leiden alleen maar tot rommeligheid, wie moeten we nu geloven, wat is de waarheid?

Dus ook naar het OMT: discipline. Besluit met elkaar wat je naar buiten brengt en maak er niet zo’n zootje van.

21 0kotber 2020