name head

28 juni 2017 | Door Catherine Keyl | back

Star

Nederland begint steeds meer te lijken op een land vol zwaar-gereformeerden van de oude stempel. Wat jij hebt geleerd van je geloof staat onomstotelijk vast, en je hoeft je verder niet bezig te houden met meningen van anderen. Sterker nog, een mening van anderen is vijandig.

Neem moeders die kritiek krijgen op de opvoeding van hun kind. Dat mag helemaal niet. Hoezo eigenlijk niet? Is er iemand ooit slechter geworden van het luisteren naar een ander, het luisteren naar kritiek, denken: nou, daar ben ik het niet mee eens en dan leg je het naast je neer. Of, beter: misschien zit er een kern van waarheid in, leer ik er wat van en moet ik iets veranderen.

Discussiëren is ook een uitstervende bezigheid.
Als je een paar jaar geleden het niet met elkaar eens was, leuk, dan ging je er hard tegenaan om je standpunt te verdedigen, je hoorde andermans standpunt, nam er iets van mee (of niet) gaf elkaar de hand, dronk een glas, deed een plas en alles was weer zoals het was.
Nu?

Ik maak me nog steeds zorgen over de situatie met de vluchtelingen. Er is niet zo vaak meer iets in het nieuws op de voorpagina’s, maar nog altijd komen honderdduizenden Europa binnen. Onze bijstandsuitkeringen zijn omhoog gegaan ondanks de kleinere hoeveelheid werklozen, omdat vluchtelingen er aanspraak op maken. Probeer je zorgen maar eens te uiten. O nee, daar praten wij niet over. Waarom niet? Er moet toch een oplossing komen en die komt er alleen als er na wordt gedacht over hoe nu verder. Je kunt je denkbeelden aanscherpen door discussie.
Afgelopen tijd veel gebruik gemaakt van het openbaar vervoer, en alsof de duvel er mee speelde: veel kleine jongetjes van een jaar of vijf  naast hun (groot)moeders in de stampvolle bus zien zitten. Er waren oudere, slecht ter been zijnde mensen die moesten staan, en bij elke bocht van de bus bijna omvielen. Niemand had ook maar de neiging om plaats voor die oudere  te maken. Wat doet het ter zake, denkt u misschien, maar hier begint het ‘aan een ander denken’  en: het je ‘in een ander verplaatsen.’

Overigens, bij het begin van deze column doe ik  gereformeerden te kort. Die zijn tegenwoordig heel anders dan je denkt. Kijk maar naar ChristenUnie lid Carola Schouten. Zelden heb ik iemand zo helder en duidelijk ingewikkelde financiële zaken zien uitleggen. Dat had dan weer niemand gedacht, een vrouw bij de ChristenUnie, omdat wij nog steeds het idee van de 30-jaren van de vorige eeuw over die club hebben.

Iets minder vooroordeel, iets meer interesse in anderen die niet direct jouw bloedgroep zijn, het zou het leven een stuk aangenamer maken, vooral in het volle Nederland.

Reageren?

 

 

 

cc

column