name head

11 oktober 2017 | Door Catherine Keyl | back

Pig

Natuurlijk hebben we allemaal wel eens een blauwtje gelopen. Tenminste ik wel. Een super-leuke jongen die alle meisjes kon krijgen en met mij wilde afspreken, ongelooflijk.
En dat bleef het ook, want toen we afgesproken hadden ergens op een plein bij een bankje, kwam hij nooit opdagen. Maar z’n vrienden zaten verborgen in de bosjes en lachten me keihard uit. Ze waren door hem kennelijk op de hoogte gesteld dat die suffe trut erin was gelopen.
Ik denk dat ik echt aan de rand van zelfmoord was, toen. De teleurstelling dat hij niet kwam opdagen, het verwijt naar mezelf: hoe kon ik zo stom zijn te denken dat zo’n populaire jongen mij leuk zou vinden, hoogmoed komt voor de val, zie je wel, stom wijf. De vernedering van die lachende jongens. Het was allemaal te erg om waar te zijn.
Ik ben ervan overtuigd dat deze actie (en meerdere die me later overkwamen met mannen) mijn zelfvertrouwen de ernstige deuk hebben gegeven waar ik tot op de dag van vandaag tegen vecht.

En ja, ik weet, ik heb een fantastische partner, geweldige familie, ik heb veel vrienden, ik kan aardig schrijven, ik heb vijftien jaar dagelijks een talkshow gepresenteerd, maar dat gevoel van niks waard zijn en je vertrapt voelen is er niet echt door veranderd. Veel aan gedaan hoor, dat wel, therapie tot in den treure, alle zelfhulpboeken verslonden en het gaat iets beter. Het is nu niet meer zo dat als ik iemand bel en hij neemt twee keer niet op ik meteen denk: o, die moet mij niet meer. Dus we maken langzaam stappen voorwaarts.
Toen ik dus het verhaal las van die Jesse, die deed of hij een Engels meisje leuk vond, haar naar Nederland liet komen en haar vervolgens een appje stuurde: you have been pigged, toen ging ik door de grond. Er blijkt een soort spel te zijn waarbij met lelijke dikke meisjes afspraken worden gefaked. Als die meisjes op komen dagen krijgen ze dat appje.

Nieuws gaat snel: inmiddels wordt beweerd dat deze Engelse Sophie, waarom het gaat, het hele verhaal verzonnen heeft om Jesse zwart te maken.
Eigenlijk maakt het me niet uit. De geesten van zowel Jesse als Sophie zijn volslagen verrot, excusez-le mot.
Hoe is het mogelijk dat dit soort spelletjes toegestaan worden, dat mensen op deze manier met elkaar omgaan? Is er dan nergens meer iemand die zich bekommert om moraal, om respect, om liefde?

Ik hoop voor Jesse en Sophie dat ze volwassenen om zich heen hebben die hen leren dat deze mentaliteit uiteindelijk zal leiden tot de ondergang van de wereld, tot oorlog en dus tot de ondergang van ons allemaal.
Het maakt mij alleen maar super-verdrietig.

Reageren?

 

 

 

cc

column