name head

4 juli 2018 | Door Catherine Keyl | back

Oprah

Vrijdag gaat dus de tentoonstelling open in het Smithonian Museum in Chicago over Oprah’s leven en ik ben bijna in staat om er speciaal heen te reizen.
Ik zag Oprah op CBS terwijl ze voor het eerst door de tentoonstelling liep. Ze maakte 4561 shows. De directeur van het museum tegen Oprah: ’Ik kan niets bedenken dat de laatste 25 jaar zo veel invloed had op de Amerikaanse samenleving als jouw shows.’
Elke dag spreken mensen haar over de hele wereld aan over hoe het tv programma hun levens veranderde.
‘Wat voor mij een openbaring was,’ zegt Oprah, ’was dat er ook witte mensen waren met problemen. Ik dacht in het begin altijd dat ze perfect waren, maar  zij hadden ook enorme issues met alcohol, misbruik en drugs.’
Geboren in 1954, ‘precies op het goede moment’, zegt ze zelf, omdat toen de scholen voor gescheiden rassen werden afgeschaft. En de Supremes, zwarte zangers, voor het eerst optraden in een witte show van Ed Sullivan.
Ongelooflijk eigenlijk dat het allemaal nog zo kort geleden is.
Het meest opvallend vond ik opnamen van haar eerste show, waarin ze meteen aan het publiek vertelt: ’Je hebt de kracht om je eigen leven te veranderen.’ Dat is dus vanaf dag 1 haar thema geweest en is het altijd gebleven.

De tentoonstelling is verdeeld in drie stukken: haar jeugd, de show en de impact op Amerika.
En Oprah zou Oprah niet zijn als ze niet enthousiast tijdens de rondleiding riep: ’Dit is toch surrealistisch, wie krijgt er nou een tentoonstelling terwijl ie nog leeft?!’

Misschien ben ik wel een enorm sentimentele trut, maar ik moest een traantje wegpinken toen ze aan Oprah de geschreven reacties op haar show lieten zien. Een briefje: ‘jouw shows zijn de reden dat ik van mezelf hou.’ En Gail, haar beste vriendin, vertelde dat de Pakistaanse taxichauffeur die haar naar de studio bracht, had gezegd: ’Toen ik in 1992 naar Amerika kwam, leerde ik door haar shows Engels. Ik zag meteen dat ze een goed mens was.’
Daar doe je het voor, lijkt me zo.
Alleen, nu even terug naar de werkelijkheid. Een show als die van Oprah en de invloed van de televisie op onze maatschappij zal er nooit meer zijn. Wat dat betreft is de expositie de afsluiting van een tijdperk.

Jongeren kijken YouTube. Niks om vier uur gezellig met een kopje thee samen met je moeder naar de middagshow kijken. De maatschappij is verworden tot op schermpjes starende individuen, die communiceren met anderen maar lastig vinden. Vanuit hun eigen bubble willen ze niks weten van de ander. Een gevaar dat volgens mij enorm onderschat wordt. Begrip voor een ander en andermans situatie is een zeldzaamheid geworden.

Reageren?

 

 

 

cc

column