name head

1 november 2017 | Door Catherine Keyl | back

Not#MeToo

Vorige week had ik al het idee, dat de overigens sympathieke, hype #metoo uit de hand ging lopen. Natuurlijk was het goed te weten hoeveel vrouwen lastig zijn gevallen. En ook ik deed mee: ik vertelde over de drie sterren kok in Parijs die me plotseling tijdens een interview begon te kussen.
Nu hebben we het verhaal van Jelle Brandt Corstius, die bij De Wereld Draait Door vertelde hoe hij 15 jaar geleden werd aangerand door een producer. Bij Pauw sloeg de producer terug: hij is zich van geen kwaad bewust. Moet je even nagaan wat een schade er is aangericht. Bij beide partijen. Dat is het moeilijke in dit soort zaken. Misschien vond de Franse kok het ook wel een compliment  dat hij mij kuste en heeft  hij het incident heel anders ervaren dan ik.

Overigens: ik heb zelf op de studiovloer gezien dat  ook vrouwen zich aan deze praktijken schuldig maken. Een vrouwelijke regisseur stapt af op een knappe cameraman, grijpt hem in z’n kruis en zegt: ’Met jou ga ik het doen’. De hele vloer was getuige.

Ik ga nog een ander voorbeeld geven.
Toen ik elf was ben ik maandenlang misbruikt door de hoofdonderwijzer. Omdat ik dacht dat ik zwanger was, vertelde ik het uit angst aan mijn moeder. Die ging naar school en zei tegen de onderwijzer mij met geen vinger meer aan te raken. Dat heeft hij ook niet meer gedaan. Mijn vader heeft het niet geweten, en maar goed, want ik weet zeker dat mijn vader de onderwijzer had vermoord. Stel nou dat mijn moeder aangifte had gedaan. In die tijd was ik ongetwijfeld voor slettebak uitgemaakt. Ik had natuurlijk de onderwijzer verleid. Er was een rechtszaak gekomen, iedereen had zich er tegenaan bemoeid, ik had van school gemoeten nou ja, ik moet er gewoon niet aan denken. Ik ben mijn moeder dus dankbaar dat zij het zo opgelost heeft.
Is dit een vrijbrief voor aanranding en verkrachting? Natuurlijk niet. Maar ik denk dat het in ieders belang is dat je goed van te voren nadenkt wat de conseqenties van aangifte zijn. In het geval Brandt Corstius is nu al duidelijk dat de schade voor hem zowel als voor de producer enorm zal zijn.

Achteraf was het  een geheim dat beter een geheim had kunnen blijven. Nu heeft iedereen de twee al veroordeeld. Toch leven we in een rechtsstaat. Daar merk je inmiddels niet zo veel van.
Ik zou dus een pleidooi willen houden voor het binnenkamers oplossen van dit soort problemen, waarbij geen geweld is gebruikt, met een mediator, die ervaringsdeskundige is. En laat vooral de pers zich er buiten houden, want die hijgerige presentatoren denken alleen aan kijkcijfers, niet aan de gevolgen.

Reageren?

 

 

 

cc

column