name head

13 februari 2019 | Door Catherine Keyl | back

Manieren

Wat een geweldige tv avond, afgelopen zondag. De Luizenmoeder haalde alle talkshows. Hoe lang geleden lukte dat een dramaserie? En daarna First Dates. Ook heerlijk om naar te kijken.
Mij viel wel iets op. Laten we ervan uitgaan dat je bij een first date, zeker als je op televisie komt, je je beste beentje voor zet. Nou, dan waren er nogal wat probleempjes met de goede manieren.

De 20 jarige barista, overigens een ontzettend leuke jongen, presteerde het om met zijn schoenen aan op bed te gaan zitten. Overigens iets wat je in alle tv programma’s ziet. De meeste mensen weten blijkbaar niet dat het de bedoeling is dat je op een bed gaat liggen, want overal waar mensen slaapkamers binnenkomen op tv beginnen ze eerst op de bedden te springen. Een raar soort manier van je enthousiasme uiten.
Dan hadden we de eind veertiger die een paar jaar gescheiden was en een nieuwe partner zocht, via First dates. Hij loopt naar zijn nieuwe afspraak met z’n handen in z’n zakken(!).
Op een gegeven moment wordt er geproost: het glas in de linker hand. Brengt ongeluk, volgens mij. En iedereen die zich voorstelde werd verwelkomd met: ‘aangenaam’. Het is toch al weer even geleden dat we dat niet meer zouden zeggen. ‘Prettig om met je kennis te maken,’ zou kunnen bijvoorbeeld. Maar dat duurt natuurlijk 2 seconden langer.

Ik hoor u al denken: mens, waar maak je je druk over. Maar het is de verslonzing van de maatschappij waar ik me druk om maak. Blijkbaar weet bijna niemand meer hoe het hoort. ’Wat maakt dat nou uit’ wordt er dan gezegd, maar ik ben ervan overtuigd dat als het je niet meer kan schelen hoe je overkomt, en wat het doet met degene die je benadert, dit het begin is van de verloedering. En zeg nou niet dat moeten ze op school aanpakken. Dit is gewoon een taak van de ouders. Maar ik ben bang dat die zelf ook geen flauwe notie hebben van hoe het zou moeten.
Enig idee hoe het ook het zakendoen beïnvloedt?
Een paar maanden geleden word ik gebeld. ’Hey hoi, met Peter,’ zegt een mij onbekende stem. ’jij hebt toch zoveel plezier van je Renault? Nou, wij hebben een aanbieding voor je…’
Ik heb geen nieuwe Renault gekocht. Een wildvreemde die mij benadert alsof ik met hem op school geweest ben.. dank u wel.

Van de week moest ik voor controle naar de huisarts.
‘Heb je er bezwaar tegen als een stagiaire meekijkt?’ vraagt de arts. ‘Nee hoor,’ zeg ik. Het meisje verwelkomt mij met : ’hoi.’
Ik zeg: ’Les één: nooit ‘hoi’ zeggen tegen een oudere dame.’
Al in de zestiende eeuw waren wij berucht om onze botheid. Nu is er ook nog ongemanierdheid bijgekomen. Een dodelijke mix.

Reageren?

 

 

 

cc

column