name head

14 aug 2019 | Door Catherine Keyl | back

Lezers

Binnenkort schrijf ik al tien jaar deze column voor de pagina Vrouw en nog steeds kan ik geen peil trekken op de reacties. Vorige week schreef ik over het feit dat jonge vrouwen steeds minder hun haar scheren, dat wil zeggen op onzichtbare plaatsen. Ik had een enorme stoet reacties van vrouwen verwacht. Vreemd genoeg reageerden alleen mannen. Wel grappig trouwens: één schreef dat hij hoopte dat geen enkele vrouw zich nog ging scheren, ‘omdat hij dan zo lekker door de haren kon kroelen.’
Soms denk je: op dit onderwerp gaat geen hond reageren en dan stroomt je inbox vol.

Nederland is een van de weinige landen ter wereld waar haatmails tot een cultuur zijn verheven. Geen idee hoe dat komt. Ik heb wel eens een hele lelijke mail gekregen, de verzender gebeld en dat bleek dan de meest timide persoonlijkheid en de vriendelijkheid zelve. Of zou iemand zijn frustraties via de mail uiten juist omdat hij/zij dat in het werkelijke leven niet kan?
Over het algemeen probeer ik de reacties van lezers niet persoonlijk te nemen, want als je daaraan begint heb je geen leven.
Natuurlijk realiseer ik me, dat ik niet bij de jongste Nederlanders hoor. Maar dat er ten aanzien van het imago van ouderen heel wat verbeterd is.
Nog maar kort geleden werden ouderen alleen afgebeeld met een rollator, terwijl we natuurlijk allemaal weten dat de moderne oudere er eentje is die fietst, klimt, jogt en sport. Dat de meesten gewoon zelfstandig thuis wonen.

Veel televisieprogramma’s hebben bijgedragen aan de verbetering van dat imago. Neem ‘Beter laat dan nooit’ met onder anderen Gerard Cox en Willebrord Frequin. Programma’s die zelfs in de herhaling enthousiast werden bekeken. Maar ook: ‘Op reis met 80-jarigen’ en ‘Denkend aan Holland. ’Allemaal geen jonkies die toch tonen hoeveel lol je nog in het leven kunt hebben ook als je ouder bent.

Wat me dan toch enorm kwetst is het volgende: mensen die niet in discussie met je willen gaan. Argument: ‘jij bent oud en binnenkort ben je er toch niet meer.’ Je doet niet meer ter zake. Denk niet dat dat soort reacties uitzonderingen zijn. Ik kreeg ze op tv-optredens, op nieuwtjes in de Media Courant en op deze column. Wat is er toch misgegaan in de opvoeding van mensen? Leven ze in een hol waar geen communicatie met de buitenwereld mogelijk is? Ik kan alleen maar zeggen dat ik er heel verdrietig van word. Je wordt weggezet als iets dat niet de moeite waard is om tegen te praten. Hoe beledigend kun je zijn?

Reageren?

 

 

 

cc

column