name head

3 januari 2018 | Door Catherine Keyl | back

Laura

Soms is er een bericht in het nieuws dat je raakt. Vorige week op de radio: een Engelse vrouw neemt voor haar Egyptische man, die na een ongeluk afschuwelijke rugpijn heeft, pijnstillers mee. Het gaat om tramadol, een legaal middel in de EU.

Ze wordt aangehouden bij controle op het vliegveld in Egypte, moet een in het Arabisch geschreven papier ondertekenen en omdat ze zich van geen kwaad bewust is, zet ze haar handtekening. Toegegeven, dat is niet handig. Dan wordt ze bij 25 andere vrouwen opgesloten in een cel. Tramadol is in Egypte bekend als alternatief voor heroïne.

Wat een nachtmerrie.

Ik kan me vergissen, misschien is deze Laura een gewiekste smokkelaarster, maar ik heb haar moeder en zussen op de Engelse tv gezien: ik denk het niet. Laura werkt gewoon in een winkel in Hull, maar zit nu sinds begin oktober vast. Haar moeder vertelt dat ze haaruitval heeft van de stress, dat ze haar dochter bijna niet meer herkent, dat ze constant door de andere vrouwen wordt aangerand.

Ze kocht voor 26 euro pijnstillers, hoe groot kan het vergrijp zijn? Maar ja, Egypte is ongeveer het meest vrouwonvriendelijke land van het Midden-Oosten, dus wat dat betreft heeft Laura pech. Wij denken allemaal dat Saoedi-Arabië dat is, maar nee. 99% van de vrouwen heeft in Egypte te maken met seksuele intimidatie, las ik. Uit recente cijfers blijkt dat 87% van de vrouwen aan de genitaliën is verminkt en 31% kan niet lezen of schrijven, kan daarom geen werk vinden en valt in handen van bendes die vrouwen naar het buitenland verkopen voor prostitutie.

Dus ik zou zeggen: kijk uit in welk land je je vakantie boekt. Kan misschien goedkoop lijken, maar Laura is het duur komen te staan. Ze is inmiddels veroordeeld tot drie jaar cel en een boete van bijna 5000 euro. Haar advocaten gaan in beroep.

Wie gaat er wat voor haar doen? Normaal gesproken zou je zeggen: de minister van Buitenlandse Zaken, Boris Johnson, maar die heeft kort geleden zo'n blunder begaan ten opzichte van een Engelse vrouw in Iran, dat dat geen optie is.

Uiteindelijk zouden alle Europese vrouwen woedend moeten worden. Iemand die haar echtgenoot probeert te helpen en dan zo afschuwelijk wordt gestraft: we moeten het gewoon niet pikken. Of we moeten besluiten dit soort landen qua vakantie te boycotten. In Dubai is ook al eens een Engels stel dat op het strand zoende in de gevangenis beland.
Waarom zouden we in hemelsnaam naar een land gaan waar vrouwen niets te zeggen hebben?

Morgen wacht Laura haar derde hoorzitting. Ik denk niet dat haar familie geld heeft voor een goede advocaat. Zullen we een petitie schrijven om haar vrij te krijgen? Zou wel solidair zijn.

Reageren?

 

 

 

cc

column