name head

22 mei 2019 | Door Catherine Keyl | back

Kwaad

‘Fonkelend van woede,’ heet het nieuwe boek van Soraya Chemaly en het gaat over het verschil tussen mannen en vrouwen in het uiten van hun woede. Zo’n boek komt niet willekeurig uit de lucht vallen. De tijd is er rijp voor.
Ze schrijft dat de Amerikaanse verkiezingen haar inspireerden. Trump en Sanders konden hun boosheid uiten, Clinton moest kalm blijven. Als vrouwen boos zijn, wordt er gezegd, hebben ze last van hun ongesteldheid of zijn ze hysterisch.

Heb ik veel last gehad van het onderdrukken van mijn boosheidsgevoelens? Ik denk het eigenlijk wel. Ik werkte met mannelijke verslaggevers in een groepje. Ik zag hoe ze uit hun dak gingen als iets niet ging zoals zij wilden. Schreeuwen, vloeken... het was over alle gangen te horen. Op een gegeven moment kwam ik terug van een heftige krakersreportage uit Amsterdam. Ik had gevochten om m’n materiaal op tijd in Hilversum te krijgen. Toen zei de eindredacteur met z’n voeten op het bureau: ‘Rustig aan jij, effe wachten.’ Ik ontplofte, zoals ik dat mijn mannelijke collega’s had zien doen. Iedereen draaide gegeneerd het hoofd af. Vanaf die tijd was ik een hysterische bitch.

Ineens vond ik van de week dat ik te oud ben geworden om m’n woede op te kroppen. Dus ik ben eenvoudig begonnen.
We hebben in ons stadje zo’n systeem dat je een ‘druppel’ nodig hebt om de vuilniscontainers te openen. Die doet het niet, dus ik bel de gemeente. Ze zullen een nieuwe sturen. Na een week, nog niks. Ik weer bellen. Druppel komt er nu echt aan.
Weer niks. Vroeger dacht ik moedeloos: laat maar gaan. Nu ben ik naar de dienst getogen, heb de verantwoordelijke te spreken gevraagd en uitgelegd dat de service te wensen overliet.
Ook als loketmedewerkers denken hun ‘ten minutes of fame’ te kunnen uitspelen door superlangzaam de klanten te helpen, loop ik nu naar voren en vraag vriendelijk of er een collega bij kan komen. Dan maar een bitch. Anders loop ik weken met opgekropte woede en dat moet nu maar eens afgelopen zijn. Het betekent natuurlijk niet dat ik tegen iedereen als een wilde tekeer ga, ik blijf vriendelijk, maar zeg wel duidelijk wat me niet bevalt.

Er zullen nu wel mensen zijn die dat onvrouwelijk vinden. Vooral vrouwen vinden dat, want van vrouwen krijg ik nog steeds de hardste kritiek, ook op deze column.
Eigenlijk zijn mannen heel solidair. Als je uitlegt wat je dwarszit zeggen ze dat je gelijk hebt en dat, als je wat wilt veranderen, je er zelf iets aan moet doen. Bij deze dus. Wie weet verdwijnt dan het stiekeme slangengedrag waar vrouwen zo goed in zijn ook, omdat er nu een alternatief is.

Reageren?

 

 

 

cc

column