name head

10 april 2019 | Door Catherine Keyl | back

Ik vertrek

Een heerlijk tv programma over Nederlanders die in het buitenland hun geluk gaan beproeven. Meestal met een B & B.
Dit keer Sjors en Lieke, twee jonge Zantvoorters die naar Bali vertrokken om er een yoga-retreat te openen.
Waarom barstte het Twittergeweld  los over Barbie en Ken, zoals ze al snel omgedoopt werden? Het stel vond dat ze door de montage van het programma er slecht afkwamen.
Dus de uitzending kritisch teruggekeken. Ja, Lieke zei inderdaad vanuit Zandvoort tegen de Indonesische bouwer via Facetime dat ‘hij al lekker bruin was.’ En ja, dat had er uit gemonteerd kunnen worden.
Wat er niet uit gemonteerd kon worden waren een aantal andere zaken.
Waarom moest Lieke bij alles, maar dan ook werkelijk alles, lachen? Een zenuwtrekje vanwege de opnames, of een vrouwending: altijd maar charmant blijven, dan word je vanzelf aardig gevonden. Het werkte tegen haar.

Laat ik even benadrukken dat ik het van durf en ondernemerszin vind getuigen dat je op je 25ste al zo’n avontuur aangaat. Normaal bij ‘Ik Vertrek’ is, dat iedereen naar een ander land gaat zonder de taal te spreken, zonder ook maar iets van de wetgeving te weten, of van de cultuur. Dat is juist de charme van het programma, dat mensen zo oliedom zijn en van zichzelf overtuigd, dat ze geen moment twijfelen. Iedereen weet dat de Balinese cultuur een heel bijzondere is. Het was dan ook ronduit ergerlijk toen Sjors en Lieke zich in die cultuur wilden verdiepen, maar een lachkick kregen, in het bijzijn van de plaatselijke bevolking, toen er een kuiken geofferd moest worden. Ik voelde plaatsvervangende schaamte. Had dat er uit gemonteerd kunnen worden? Ja. Het was na al dat lachen van Lieke gewoon te veel.

Heeft dit nu met verwende millenials te maken? Nou, als je naar een land gaat waar de meeste mensen geen elektrisch licht of soms zelfs geen water hebben, klinkt het inderdaad nogal verwend als je vindt dat (Lieke): ‘Je toch recht hebt op de kapper of een pedicure.’ ‘Als vrouw dan,’ zei ze er ook nog bij. Later blijkt de pedicure bedacht door  Avrotros, wat ineens een ander licht werpt op de zaak.

Nederlanders in het algemeen zijn vrij verwend. Ze verwachten overal de dingen die ze thuis ook hebben. Wifi in de jungle. Koude drankjes in de woestijn. En keihard oordelen als het er niet is. Het moet allemaal precies zo gaan als in Nederland, en anders deugt het niet. Aanpassen? Nog nooit van gehoord.
Kortom, ik snap het Barbie en Ken verhaal eigenlijk best. En ik heb het vermoeden dat de programmamakers Sjors en Lieke gewoon niet zo leuk vonden. Prima dat ze zelf via de sociale media terugbeten, maar toch vind ik dat, hear hear, Twitter in dit geval een mooie corrigerende werking had.

Reageren?

 

 

 

cc

column