name head

31 juli 2019 | Door Catherine Keyl | back

Hack

Het is toch alweer even geleden, dat ik na het zien van een documentaire een half uur voor me uit heb zitten staren. Gegrepen door een mengeling van ongeloof, wanhoop en woede. En het rare is: ik wist het allemaal eigenlijk al. Van de week kwam de documentaire The Great Hack uit op Netflix en één ding is zeker: wie veel op social media zit moet dit zien.

Twee vrouwen zijn de good and the bad girl. Brittany Kaiser werkte jarenlang voor mensenrechten organisaties, maar werd door geldgebrek gedwongen te werken voor Cambridge Analytics. Vorig jaar uitgebreid in het nieuws geweest. Een bedrijf dat data als wapens gebruikte. Hun oorsprong ligt ook in het aanvallen van de vijand via militaire data. Carole Cadwalladr is een journaliste die zag dat er van alles mis ging bij het gebruik van die data, en begon er over te schrijven. The good girl in dit geval.
Het hele verhaal werd eigenlijk opgestart door professor David Carroll uit Amerika, die zich afvroeg wat er met zijn gegevens gebeurde. Hij kwam uit bij Cambridge Analytics, procedeerde lang, maar kwam er uiteindelijk niet echt achter. De smerige rol die Cambridge Analytics speelde werd wel duidelijk.
Cambridge Analytics kon ingehuurd worden om met name mensen die twijfelen over wat ze gaan stemmen te beïnvloeden. Die werden dan gebombardeerd met filmpjes die hun denken in een bepaalde richting stuurden. Gemiddeld hebben de tech bedrijven inmiddels per persoon al zo’n 5000 gegevens.

De documentaire maakt duidelijk hoe Trump aan zijn winst kwam, hoe Brexit werd beïnvloedt, hoe in verkiezingen tegenstanders door data buiten spel werden gezet.
Angstaanjagend en volgens mij het einde van de democratie als dit zo door gaat.
Gelukkig heeft de Australische regering van de week als eerste maatregelen genomen om de invloed van de grote tech bedrijven te beperken.
Wij leven in Nederland nog steeds met de gedachte: ‘dat gebeurt hier niet’. We realiseren ons veel te weinig hoe we allang een onderdeel zijn van een enorm geheel en dat als we niet snel iets doen zoals Australië er geen redden meer aan is. Als je deze documentaire gezien hebt doen de huisbezoeken van politici lachwekkend aan, en begint de houding van Den Haag dat het allemaal wel mee zal vallen met die technologie te grenzen aan dommigheid.

Aan het eind van de documentaire zegt de professor dat het hem beangstigt dat  zijn dochter als ze achttien is door 70.000 gegevens bekend zal  zijn. En dat we geen eerlijke verkiezingen kunnen hebben door Face Book. De affaire Cambridge Analytics is een jaar geleden. Het was allemaal weer weggezakt. Laten we maar gewoon rustig verder slapen, big brother.

Reageren?

 

 

 

cc

column